پرامکانات ترین سرویس وبلاگدهی

طبق روایات اسلامی، در آخرالزمان، به ویژه در سال ظهور امام مهدی(علیه السّلام)، بر اثر جنگ، هرج و مرج و ناامنی، راهها بسته می شوند، و بسیاری از مردم، به ویژه مسلمانان، از سفر به خارج از منطقۀ سکونت خود و حتّی زیارت خانۀ خدا باز می مانند.

امیر مؤمنان علی(علیه السّلام) فرمود:

... آگاه باشید که بی‏گمان، خشکی ‏سمت و سویِ

خود را می‏بندد و دریا سوارِ خویش را باز می‏دارد...(1).

کعب الأحبار گفته است:

نزدیک است دریا دشوار شود، به حدّی که کشتی ای

در آن شناور نشود، و خشکی دشوار گردد، به گونه ای که

کسی نتواند به خانه ای پناه برد(2).

مقاله کامل در ادامه مطلب...

نیز، حسن بَصْرِی گفته است:

... راهها بسته می شوند. در نتیجه،

کسی از شهری به شهری نمی رود(3).

ابو سعید خُدْرِی گفت: پیامبر(صلّی الله علیه وسلّم) فرمود:

ساعت (قیام مهدی) فرا نمی رسد، مگر آنکه

خانه (کعبه) حج گزارده نشود(4).

محمّد پسر معروف هلالی گفت: ابو عبدالله جعفر پسر محمّد(علیهما السّلام) فرمود:

فرار، فرار، هر گاه عربها افسارهای خود را بر کنند و خشکی ‏سمت و سویِ

خود را ببندد و از حج جلوگیری شود. سپس فرمود: حج گزارید، پیش از آنکه

حج نگزارید، و با انگشت شستِ خود به قبله اشاره کرد و فرمود:

در این سو هفتاد هزار نفر یا بیشتر کشته می شوند(5).

طبق سخنان امام علی، امام صادق و امام مهدی(علیهم السّلام)، ایرانیها، عراقیها و شامیها از نخستین گروههای مسلمانانی اند که از حج گزاردن باز می مانند.

امام علی(علیه السّلام)، در بیان حوادث آخرالزمان، می فرماید:

... از شام خبری می آید که بی گمان، [راه] بر حاجیان

بسته شده است. پس در آن هنگام، حاجیان از حج منع می شوند؛

پس کسی از شام و عراق حج نمی گزارد و حج گزاری از مصر خواهد

بود، و سپس، در پی آن، [راه] حج بسته می شود...(6).

سَدِیر صَیْرَفی گفت: با گروهی از مردم کوفه نزد ابو عبدالله جعفر پسر محمّد(علیهما السّلام) بودیم، به ایشان رو کرد و فرمود:

حج گزارید، پیش از آنکه حج نگزارید،

حج گزارید پیش از آنکه خشکی ‏سمت و سویِ خود را ببندد...(7).

پسر مَهْزِیار اهوازی، در بارۀ دیدارش با امام مهدی(علیه‏ السّلام)، در جایگاهی ناشناخته در حجاز، گفته است:

... آن گاه که او را دیدم، عقلم در چگونگی و وصفش حیران شد. پس، به من

فرمود: ای پسر مهزیار، برادرانت در عراق را چگونه پشت سر گذاشتی؟

گفتم: در تنگی زندگی و گرفتاری، در حالی که شمشیرهای بنی شیصبان

پی در پی بر ایشان است! فرمود: خدا بکشد آنان را، چگونه [از حق]

بازداشته می شوند! گویا این گروه (بنی شیصبان) را می‏بینم که در

خانه‏های خود کشته شده‏اند، و فرمان خداوند آنان را شب یا روز فرا گرفته

است. گفتم: ای پسر رسول خدا، این کار کی خواهد شد؟ فرمود: هنگامی

که میان شما و راه کعبه، به وسیلۀ گروههایی که بهره‏ای از خوبی ندارند

و خدا و پیامبرش از آنان بیزارند، مانع ایجاد گردد، و سه [روز] سرخی‏ای در

آسمان پدیدار شود که در آن ستونهایی مانند ستونهای نقره‏ای وجود دارند

که نورافشانی می کنند، و شَروسی، با هدف کوه سیاه در پشتِ

ری (تهران)، پیوسته به کوه سرخ و چسبیده به کوههای تالقان،

از ارمنستان و آذربایجان بیرون می آید...(8).

«شَیْصَبان»، چنان که از کتابهای زبان عرب برمی آید، از نامهای شیطان رانده شده (ابلیس) می باشد، و «بنی شیصبان» - پسران شیطان - تعبیری است که امامان دوازده گانه(علیهم السّلام) و پیروانشان آن را در بارۀ حاکمان بنی عبّاس که در فریبکاری و گمراه ساختن مردم، شریک شیطان اند، به کار می‏بردند.

گفتنی است، در زمان دیدار پسر مهزیار با امام مهدی(علیه السّلام)، بنی عبّاس، برای بار نخست، بر جوامع اسلامی، از جمله عراقیها، حاکم بودند، و طبق روایات اسلامی، این گروه، بار دیگر در آخرالزمان، بر بخشهایی از مشرق زمین فرمانروایی می کنند، و با نابودی آنان، امام مهدی(علیه السّلام) به پا خاسته و در کار مردم گشایش پدید می آید.

چنین می نماید، مراد امام مهدی(علیه السّلام) از گروههای بی بهره از خوبی (دین و انسانیّت) که راه کعبه را بر مسلمانان، به ویژه ایرانیان و عراقیها، می بندند، عربهای سنّی ناصبی است که داعیۀ خداپرستی و پیروی از سنّت پیامبر اسلام(صلّی الله علیه وآله) را دارند، در حالی که ادّعایشان دروغ بوده و خدا و پیامبرش از آنان بیزارند.

-------------------------------------------------

1. إلزام ‏الناصب، ج 2، ص 185، خطبۀ بیان 2 (ترجمۀ یکی از دانشمندان معاصر).

2. الفتن، ص ۴۴، جزء 1، ح 1۴9.

3. التشریف بالمنن، ص 2۵۴، فتن سُلَیْلی، ب ۴۱، ح ۳۷۲.

4. المستدرک علی الصحیحین، ج 5، ص 365، ح 8570.

5. الاُصول الستّة عشر، ص 4- 353، از نوادر علیّ بن اسباط، ح 31.

6. الزام الناصب، ج 2، ص 161، خطبۀ بیان 1 (ترجمۀ یکی از دانشمندان معاصر).

7. الأمالی، ص 65، مجلس 7، ح 10 (ترجمۀ یکی از دانشمندان معاصر).

8. بحار الأنوار، ج 52، ص 6- 45، ب 18، ح 32، با نقل از: کمال ‏الدین، ص 7- 426، جزء 2، ب 44، ح 23 (ترجمۀ یکی از دانشمندان معاصر).

احادیث مبحث «بسته شدن راهها و پیشگیری از فریضۀ حج»

1. عن أمیر المؤمنین علیّ(علیه السلام)، قال: ... ألا و إنّه لیمنع البرّ جانبه و البحر راکبه... (إلزام الناصب، ج 2، ص 185، خطبة البیان 2).

2. عن کعب، قال: یوشک أن یستصعب البحر حتّى لاتجری فیه جاریة، و یستصعب البرّ حتّى لایستطیع أحد یأوی إلى بیت (الفتن، ص 44، الجزء 1، ح 149).

3. عن الحسن البصریّ، قال: ... تنقطع السبل؛ فلایخرج أحد من مدینة إلی مدینة (التشریف بالمنن، ص 254، الفتن للسُّلَیْلیّ، ب 41، ح ۳۷۲).

4. عن أبی سعید، عن النبیّ(صلّى الله علیه وسلّم)، قال: لاتقوم الساعة حتّى لایحجّ البیت (المستدرک علی الصحیحین، ج 5، ص 365، ح 8570).

5. عن محمّد بن معروف الهلالیّ، عن أبی عبدالله جعفر بن محمّد(علیهما السلام)، قال: الهرب الهرب إذا خلعت العرب أعنّتها و منع البرّ جانبه و انقطع الحجّ، ثمّ قال: حجّوا قبل أن لاتحجّوا، و أومأ إلى القبلة بإبهامه، و قال: یقتل فی هذا الوجه سبعون ألفاً أو یزیدون (الاُصول الستّة عشر، ص 4- 353، من نوادر علیّ بن أسباط، ح 31).

6. عن أمیر المؤمنین علیّ(علیه السلام)، قال: ... یأتی خبر من الشام آنّه قد قطع علی الحاجّ، فعند ذلک یمنع الحاجّ جانبه؛ فلایجّ أحد من الشام و لا من العراق، و یکون الحجّ من مصر، ثمّ ینقطع بعد ذلک... (إلزام الناصب، ج 2، ص 161، خطبة البیان 1).

7. عن سَدِیر الصَیْرَفیّ، قال کنت عند أبی عبدالله جعفر بن محمّد(علیهما السّلام) و عنده جماعة من أهل الکوفة، فأقبل علیهم و قال لهم: حجّوا قبل أن لاتحجّوا، حجّوا قبل أن یمنع البرّ جانبه... (الأمالی، ص 65، المجلس 7، ح 10).

8. قال ابن مَهْزِِیار الأهوازیّ حول لقائه الإمام المهدیّ(علیه السلام) فی بقعة غیر معروفة بالحجاز: ... فلمّا أنا بصرت به حار عقلی فی نعته و صفته، فقال لی: یا ابن مهزیار، کیف خلّفت إخوانک بالعراق؟ قلت: فی ضنک عیش و هناة، قد تواترت علیهم سیوف بنی الشَّیْصَبان(1)، فقال: قاتلهم الله، أنّى یؤفکون. کأنّی بالقوم و قد قتلوا فی دیارهم و أخذهم أمر ربّهم لیلاً أو نهاراً. فقلت: متى یکون ذلک، یا ابن رسول الله؟ فقال: إذا حیل بینکم و بین سبیل الکعبة بأقوام لاخلاق لهم، و الله و رسوله منهم براء، و ظهرت الحمرة فی السماء ثلاثاً [من الأیّام] فیها أعمدة کأعمدة اللجین تتلألأ نوراً، و یخرج الشَّروسیّ من أَرْمَنـِیَّة و آذَرْبـَیـْجان یرید وراء الری(2)، الجبل الأسود المتلاحم بالجبل الأحمر لزیق جبال طالَقان... (بحار الأنوار، ج 52، ص 6- 45، ب 18، ح 32، ناقلاً عن: کمال ‏الدین، ص 7- 426، الجزء 2، ب 44، ح 23).

----------------------------------------------------------------

1. أقول: «الشیصبان» - علی ما یظهر من کتب اللغة العربیّة- من أسماء الشیطان الرجیم، و المراد من «بنی الشیصبان» فی هذا الحدیث، بنو العبّاس الذین یتسلّطون علی الناس مرّتین؛ مرّة حکموا علی المسلمین بعد سقوط دولة الأمویّین، و مرّة یعود الملک إلیهم فی آخر الزمان، و بعد هلاکهم یأتی الله بالفرج.

2. وراء الری أی ظهر الرِی القدیمة، و هو طهران الحالیّة.

یک گام جلو به ظهور

پیشگیری از فریضۀ حج در آخرالزمان

ک

پرامکانات ترین سرویس وبلاگدهی

نام کاربري :
رمز عبور :