شمارش معکوس به روزهای سخت نزدیک شد  کشتی بانان باهم اختلاف کردندودرزمانی که پیرامونشان امواج خروشان وصخره های سخت قرارداشت کشتی راسوراخ کردندتارقیب راتنبیه کنند غافل ازاینکه باغرق شدن کشتی خودشان هم غرق خواهند شد وجمع زیاد مسافران که به انان اعتماد کرده اند.

ای کاش زودبیدارمیشدیم وتوبه به درگاه خدامیبردیم وبابیداری وعمل صالح سربازحضرت قائم عج میشدیم ولازم نبود باتکانه های سخت بیدارمان کنند.استغفرالله

تحولات ایران درچندماه اینده به گونه ای خواهد بود که به لحاظ مسائل داخلی باعث تضعیف جبهه پیروان حضرت رسول الله ص واهل بیت پاکش گردیده وازسوی دیگرمنافقان اموی جسارت بیشتری پیداخواهندنموداما درنهایت به لطف بهترین حاکمان وقیام خلیفه برحق ایشان حکومت بزرگ اسلامی شکل خواهد گرفت انشالله.................

شیعه درایران متاسفانه هنوز بیدارنشده وبه نظر میرسدتحولات اینده ایران تلنگری جهت بیداری ازاین خواب خواهد بود.......ای کاش بیدارمیشدیم واین تلنگردردناک رالازم نداشتیم .تلنگری که رنج اورخواهد بود....

بارالهااستغفارداریم ازدرگاه شماوتمنای هدایت به صراط مستقیم راعاجزانه داریم..امین یارب العالمین

مذاکرات وین درجهت حل وفصل درگیریها درسوریه برگذاروادامه می یابداما ان نکته راکه ما بایدتوجه کنیم این هست که این نشستها مشکل سوریه ومنطقه راحل نمی کند بلکه گروه وشخصی رابرقدرت مینشناند که حمایت غرب.اسراییل.عربستان وقدرتهای همسو وحتی روسیه رابدنبال خواهدداشت .این حمایت ازوی قدرتی خواهد ساخت که به راحتی سایرگروههای مسلح راتحت فرمان خود دراوردو درنهایت انچه شاهدش خواهیم بود سفیانی ووحشیگریهایش میباشد

بامذاکرات وین مقدمات برسرکارامدن سفیانی رقم خورد.ازعجایب روزگارروسیه وایران هم نادانسته دربه قدرت رسیدن ان شریکند

نشانه ها یک به یک می ایند وما هنور به خوبی بیدار واماده نشد ه ایم

پیشگوی مصری: سقوط جرثقیل عمدی بود! +ویدیو

   

 

احمد شاهین

- See more at: http://fa.alalam.ir/news/1739141#sthash.FNo6uyPj.dpuf

به گزارش پایگاه خبری العالم، رونمایی و برافراشتن پرچم هاشمی در یک مراسم خاص نظامی در اردن، ذهن بسیاری از اردنی‌ها را به خود مشغول کرده و تحلیل‌گران و ناظران، تفاسیر مفصل و گمانه‌زنی‌های مختلفی درباره علل و انگیزه‌های برافراشتن این پرچم بعد از گذشت 500 سال از اولین استفاده آن، مطرح کرده‌اند.

با وجود آن که سرلشکر مشعل الزبن رئیس ستاد مشترک ارتش اردن و مشاور پادشاه در امور نظامی، سعی کرد با کم اهمیت جلوه دادن این اتفاق، دامنه خیال پردازی مفسران را درباره علل انتخاب این برهه از زمان برای تحویل دادن پرچم هاشمی به نیروهای مسلح کوتاه کند، اما بحث و جدل همچنان ادامه دارد و سیل نوشته ها و اظهارنظرها در این زمینه به سوی مطبوعات سرازیر شده است.

دکتر عامر السبایله علت این افراط در تفسیر و تحلیل را در عادت نداشتن مردم اردن به شفاف سازی و اطلاع رسانی درباره تصمیمات آینده می داند، از این رو تفاسیر و تحلیل ها بسیار متنوع و مختلف است.

تعدادی از مفسران این اقدام را پیامی به داعش می دانند، زیرا میان پرچم هاشمی و پرچم داعش تشابه زیادی هست و روی هردو شعار ” لا اله الا الله محمد رسول الله” به چشم می خورد و این شعار دلالت دینی و شرعی دارد و می تواند تلاشی برای سلب مشروعیت دینی مورد ادعای داعش باشد. البته سخنان سرلشکر الزبن نیز تا حدودی این نظریه را تایید می کند؛ زیرا وی گفته بود که کسی شایسته تر از اردنی ها برای حمل این پرچم نیست و این پرچم نه برای جنگ، بلکه شعار اسلام است.

در مقابل، برخی ها میان برافراشتن مجدد این پرچم با افول روابط اردن و عربستان ارتباط قائلند و آن را با اختلاف نظر این دو کشور درباره اولویت های این مرحله زمانی و طریقه پرداختن به بحران های منطقه مرتبط می دانند. در شرایط کنونی عربستان مبارزه با توسعه نفوذ ایران در یمن و سوریه را اولویت خود می داند؛ اما اردن اصرار دارد که جنگ با تروریسم و مخصوصا داعش ضروری ترین اولویت است و افتادن عربستان به گرداب حمله به یمن، به نوعی در مسیر تلاش برای سرنگونی داعش در عراق و سوریه مانع تراشی می کند.

البته الزبن در اظهارات خود به پشت و رو پوشیدن شماغ (روسری مردانه عرب ها که به رنگ قرمز و سفید است) توسط سربازانی که پرچم را از ملک عبدالله تحویل گرفتند اشاره ای هم دارد و او تاکید می کند که این اقدام پیامی به دیگران است (بدون آن که نامی از آنها ببرد) به این معنی که صبر اردن تمام شده و نکته قابل توجه در سخنان او متهم کردن برخی کشورهای دوست (بدون ذکر نام) به خاطر بی مهری به اردن بود.

نمونه این اتفاق قبل از این هم افتاده بود، چنان که ملک حسین پادشاه سابق اردن هرگاه که با عربستان اختلاف پیدا می کرد، محاسن خود را بلند می کرد و به دیگران دستور می داد که او را "سید حسین" صدا کنند تا بدین ترتیب با طلب کردن میراث تاریخی هاشمی ها در حجاز، به عربستان سعودی کنایه بزند.

اما یکی از دیگر احتمالاتی که درباره این اتفاقات مطرح شده این است که برافراشتن پرچم هاشمی و "میراث انقلاب بزرگ عربی"، زمینه ساز یک تحرک نظامی توسعه طلبانه از سوی اردن به سمت عراق و سوریه است.

- 

اخیرا برخی ازدوستان ومحبان حضرت رسول الله ص واهل بیت پاکش سوالاتی پیرامون ادعا های برخی افراد که خودرا منصور هاشمی خراسانی وسیدیمانی معرفی ودرخواست بیعت می نمایند میپرسندودرخواست راهنمائی جهت شناخت دروغگووراستگو می نمایند.

به این قبیل دوستان وسایرافرادبه استحضارمیرسانم درکلیه روایات واحادیث جملگی حکایت ازان دارد که هیچ یک ازیاران اقا امام زمان عج ازجمله سیدیمانی وسید خراسانی وشعیب بن صالح وغیره هیچ کدام تاقبل ازظهور وارتباط با اقا امام زمان عج ازهویت ونقش خوددرارتباط باظهوراگاه نیستند بلکه انسانهای صالح ومومنانی هستند که ارزوی بندگی درجهت رضایت باریتعالی رادارند ومنتظرظهور،وهرکدام بسته به نقش ووظیفه ایی که خداوندمتعال برانان مقرر داشته باتوجه به زمان ومکان درجهت مبارزه باظلم وجورواجرای فرامین الهی به امرپروردگاربه پاخواهند خواست وانجام وظیفه مینمایندتااینکه درلحظه وزمان لازم به اذن الله ازشخصیت خوداگاه میگردندوفقط حضرت صاحب الحجج عج ازموقعیت وهویت خویش اگاه میباشد.

پس براساس مندرجات بالاوروایت ذیل هرکس ودرهرجاخود راسید یمانی،سیدخراسانی،منصورهاشمی خراسانی،شعیب بن صالح معرفی نموده وازمردم درخواستی داشته باشدایشان شخص دروغگویی بوده وباید مراقب بود دردام این افراد نیفتاد.

ضمنا دوستان توجه داشته باشیدمنتظرنباشیدحتماافرادی با این اسامی ومشخصات وبه این واضحی بیایند بلکهاحتمالا به دنبال جنبش هاوگروهها باشیدودقیق اعمال ورفتاروکردارانان راتحت نظربگیریداعمال ورفتارحق به موقعش ازنابه حق مشخص خواهدبودازخدایاری بجوئیم وبه خداپناه ببریم

جهت تائیدعرایضم روایت ذیل ازکتاب فتنه هاواشوبهای اخرالزمان اثرابن طاووس بخشی ازباب 79اورده شده است.

امير المؤمنين عليه السلام فرمود: کان من مى بينم که شکل وزى آن ها يکى، قد وقامت يکى. صورت وجمال يکى: لباس يکى، مثل اينکه چيزى را که از دست داده باشند مى طلبند ودر باره آن متحير ومتفکرند تا آن مردى که خلقا وخلقا وجمالا که شبيه ترين مردم است به رسول خدا صلى الله عليه وآله از پشت پرده کعبه نزد آن ها ميايد باو گويند: تو مهدى عليه السلام هستى؟ ميگويد: آرى مهدى موعود منم، آنگاه آن حضرت بان ها ميفرمايد: در باره چهل خصلت با من بيعت کنيد وراجع به ده خصلت با من شرط نمائيد. احنف پرسيد: يا على آن خصلتها کدامند؟ على عليه السلام فرمود: با آن حضرت بيعت ميکنند که: 1- دزدى نکنند 2- زنا نکنند 3- کسى را (بناحق) نکشند 4- هتک حرمت محترمى را نکنند 5- بمسلمانى فحش نگويند 6- بمنزلى هجوم نکنند 7- کسى را بغير حق نزنند 8- مالهاى سوارى لاغر وضعيف را سوار نشوند 9- خود را با طلا زينت نکنند (يعنى طلا نپوشند) 10- خز نپوشند 11- ابريشم نپوشند 12- نعلين هاى صراره نپوشند 13- از مسجدى خروج نکنند 14- راه را (بر کسى) نبندند 15- در حق يتيمى ظلم نکنند 16- راهى را خوفناک نکنند17- مکر وحيله ننمايند 18- مال يتيم را نخورند 19- لواط ننمايند 20- شراب نخورند 21- امانت را خيانت نکنند 22- خلف وعده نکنند 23- گندم وجو را احتکار نکنند 24- کسى که بان ها پناه مى برد نکشند 25- شکست خورده را تعقيب نکنند 26- خونى را (بناحق) نريزند 27- بکشتن شخص مجروح اقدام ننمايند 28- لباس زبر وخشن بپوشند 29- متکاى خود را خاک قرار دهند 30- نان جو بخورند 31- بچيز کم راضى باشند 32- براى خدا آن طور که بايد وشايد جهاد نمايند 33- مشگ وبوى خوش ببويند 34- از نجاست دورى کنند (شش خصلت از خصال مذکوره در حديث نبود - مترجم). وآن حضرت هم با آن ها شرط ميکند که معاشر وملازمى انتخاب نکند، هر مکان وزمانى که آن ها بروند او هم برود، بچيز کم قانع باشد، زمين را بعون خدا پر از عدل وداد نمايد آن طور که پر از ظلم جور شده باشد، خدا را آن طور که بايد وشايد عبادت کند، خراسان براى آن حضرت فتح خواهد شد. اهل يمن مطيع او خواهند شد، لشگرها از يمن او را استقبال ميکنند، شهسوار همدان وخولان او را بطرف اوس وخزرج ميبرد، بازوى او بوسيله سليمان تقويت ميشود، جلو او عقيل وعلى خواهد بود، راننده او حرث است، طايفه مضر پشتيبان او خواهند بود که جلو مى روند با قبيله بجيله وثقيف ومجمع وغداف مخالف است، با لشگرها حرکت ميکند تا اينکه وادى هاى فتنه متروک شوند. حسنى با دوازده هزار نفر بان حضرت ملحق ميشود آن بزرگوار بحسنى ميگويد: من از توبه اين امور سزاوارترم، او در جواب گويد: دليل وبرهان تو چيست؟پس آن حضرت بر پرنده اشاره مى کند بر کتف مبارکش فرود ميايد، عصاى خود را غرس ميکند سبز ميشود يک نوع سبز شدن نيکوئى، آنگاه حسنى لشگر را تسليم آن حضرت نموده وخود در جلو لشگر قرار ميگيرد، بعد از آن سر وصدائى در دمشق بپا ميشود که ميگويند: اعراب حجاز براى شما جمع شده اند، سفيانى به اصحاب خود گويد: اين گروه چه، ميگويند؟ در جوابش گويند: اين ها اصحابى هستند ناتوان وغير فعال وما اصحابى هستيم با حيله واسلحه تو با ما بيا تا بر آنها خروج کنيم. احف پرسيد يا اميرالمؤمنين سفيانى از چه گروهى است؟ حضرت فرمود: از بنى اميه است ودائيهاى اوکلب ميباشد، نام او عنبسه بن مره بن کليب بن سلمه بن عبد الله بن عبد المقتدر بن عثمان بن معاويه بن ابى سفيان بن حرب بن اميه بن عبد شمس است که شريرترين وملعون ترين وظالم ترين خلق خدا است. سفيانى با لشگر ومالهاى سوارى خود خروج ميکند وتعداد صد وهفتاد هزار نفر با او خواهند بود ودر بحيره طبريه نزول ميکنند، آنگاه مهدى عليه السلام در حالى که جبرئيل در جلو او است بسوى سفيانى حرکت ميکند ودر شب راه ميروند وروز پنهان ميشوند ومردم هم از آن حضرت متابعت ميکنند تا اينکه در بحيره طبريه باسفيانى مصادف ميشوند وخدا بسفيانى غصب ميکند خلق خدا هم بجهت غضب خدا به او غضب ميکنند پرنده ها آنها را با پر وبال خود سنگباران ميکنند وکوهها با سنگ هاى خود وملائکه با صداهاى خود آن ها را مورد حمله قرار مى دهند، ساعتى طول نميکشد که خدا کليه اصحاب سفيانى را هلاک مينمايد وغير از سفيانى کسى از آن ها باقى نميماند، آنگاه مهدى عليه السلام او را گرفته در زير درختى که شاخه هاى آن بطرف بحيره طبريه متمايل است ذبح ميکند وشهر دمشق را تصرف مينمايد، بعد از آن پادشاه روم با صد هزار صليب که در زير هر صليبى ده هزار نفر قرار داد خروج ميکند وطر سوسارا با نيزه فتح نموده واموال مردم را غارت مينمايد. آنگاه خداى عالم جبرئيل را ميفرستد تا شهر مصيصه (شهرى است در شام) ومنزلها وآنچه در آن است از جا کنده در بين آسمان وزمين معلق مى نمايد وپادشاه روز با لشگر خود حرکت کرده در جاى شهر مصيصه نزول کرده ميگويند: چه شد آن شهرى که روم ونصر انيت از آن خائف بود؟ در جواب صداى خروسها وسگها وحيوانات را از بالاى سر خود مى شنوند. سيد بن طاووس ميگويد: اين عين عبارتى بود که ما از کتاب سليلى يافتيم وذکر کرديم.

چندروزقبل مطالب یکی ازسایتهای معروف مرتبط باظهوررامطالعه میکردم دراین سایت دیدم مدیر ان نوشته هایش رابه گونه ای نوشته که گویا وی روح القدوس بوده ویابااحدی ازنزدیکانش ارتباط خاص خاص داردوازکلیه مسائل مملکت،منطقه،دنیاوعلی الخصوص ظهوربه محض اتخاذتصمیم دران مرجع اطلاع میابدودرنظرخواننده خود رابه نحوی جلوه داده که برخی ازخوانندگان ساده سایت که دارای مشکلاتی درزندگی ویاخواسته های دنیوی واخروی هستنددربخش نظرات ازایشان درخواستهایی درجهت براورده شدن حاجات منمایند ومتاسفانه نیز به رغم اینکه خودراانسانی وارسته ومنتظرظهوروپیشگوی زمان ظهور میداند دراین زمینه تذکری نمیدهد بلکه ازان استقبال هم نموده است.اینجانب بانوشتن نظری این موضوع رابه وی یاداوری کردم که بداند ایشان بنده خداست ولاغیروجلوی این رفتارها رابگیرد اما متاسفانه ایشان ازرده خاطر شده وحال هرگاه باای پی اینترنت خویش وارد سایت ایشان میشوم پیام داده میشوداجازه ورود به سایت رانداشته همچنین بخش نظرات نیز برای اینجانب غیر فعال میباشد.

حال ازاین طریق وبانوشتن این متن:

1_به هم نوعان عزیزم توصیه میکنم مواظب باشیم اگرباخواندن احادیث وروایات وتطبیق وتحلیل ان باشرایط امروز مطلبی راباحدس وگمان می نویسیم ومردم نیز انرا میخوانند به انها بفهمانیم که مطالب برداشت ماازاحادیث میباشد نه اینکه برای جذب بیشتروفریب انها ادعاههای واهی نمائیم که مرتبطیم باعرش اعلی

2_مردم عزیزی که به این سایتها مراجعه می نمائیدخواهش میکنم این رابدانیدایشان هم مثل همه مابشری هست عادی نه پیامبرندونه امام ونه روح القدوس .هرتوانی درشماست درایشان هم همان است ونگذاریدازخوش بینی ما سوءاستفاده کنند.

اولین نشانه افراد الهی اینست که خودراضعیف وپروردگار عالمیان رابزرگ وتوانمند میدانند هرکه ازخود وتوانایهای خاص خود گفت بدانید عوام فریب ودروغگو یی بیش نیست.

منبع:الملاحم والفتن باب111

نبردیمن نبرد میان حق وباطل،نبردمیان پیروان حضرت رسول ص واهل بیت ع وپیروان ابوسفیان .همچنین ایران ودنیای کفرمیباشد.تبلیغات رسانه ای براه افتاده شده جملگی حکایت ازاین موضوع داردکه انان شکست انقلابیون یمن راشکست ایران میدانند پیروان ابوسفیان ازاینکه سران بنی امیه برعلیه پیروان اهل بیت رسول الله ص باهم متحدشده اند ونوانسته اندحملات هوائی داشته باشندبسیارابرازخوشحالی میکنندوارزودارندبعدازشکست یمن به کلیه شیعیان جهان منجمله ایران حمله نمایند.

مردم حق مدارومسئولین بدانندپیروزی بنی امیه دراین جنگ موجب قوت قلب سفیانیها درکل منطقه وسرخوردگی مظلومان عالم خواهدشد.بیدار باشیم وثابت قدم درراه خدا ،مطمئنایاری خداباصالحان خواهدبود..انشاء الله..

به گزارش «شیعه نیوز»، "ماریا معلوف" فعال زن رسانه ای لبنانی و مجری برنامه‌های سیاسی که به مواضعش علیه حزب الله و مقاومت معروف است از عربستان خواست پس از یمن به منطقه شیعه شین "ضاحیه" در جنوب لبنان حمله کند.

معلوف در صفحه توئیتر خود و در واکنش به آغاز حمله عربستان و متحدانش (دیروز پنجشنبه) علیه یمن نوشت: پادشاه ما "سلمان بن عبدالعزیز"! هنگامی که از حوثی ها در یمن خلاص شدید فراموش نکنید که یک "بی دین" در ضاحیه وجود دارد که منتظر شماست!

وی افزود: به ملک سلمان افتخار می کنیم که مانند "صلاح الدین"ـی است که بر دولت فاطمیان پیروز شد و امروز (سلمان به عنوان صلاح الدین عصر) کار امپراتوری فارس ها را تمام خواهد کرد.

"امروز (به عنوان دومین روز) تجاوز عربستان و ۹ کشور دیگر به یمن، با حمله به بازاری در "صعده" و کشته شدن ۱۵ نفر از مردم ادامه یافت. روز نخست‌ ۴۰ کشته بر جای گذاشت. انصارالله اعلام کرد که اگر حملات ادامه یابد همه گزینه‌ها روی میز خواهد بود".

به گزارش «شیعه نیوز»، هیأت موسوم به «علمای ارشد سعودی» که بالاترین نهاد دینی دینی در عربستان به شمار می رود در واکنش به تجاوز عربستان به همراه 10 کشور دیگر به یمن مدعی شد این عملیات نظامی حکیمانه است و از تمامی مسلمانان جهان خواست آن را تایید کنند.

در این بیانیه آمده است: تصمیم عربستان و برادران آن در شورای همکاری خلیج فارس (بحرین، امارات، قطر، کویت به استنثنای عُمان) در عملیات نظامی "طوفان قاطع" علیه یمن برای حمایت از حکومت قانونی –به ادعای آنها- و دفاع از ملت این کشور حکیمانه و موفق و مورد تایید بلاد حرمین شریفین و دولت های خلیج (فارس) و منطقه عربی و جهان اسلامی است.

"سلمان بن عبدالعزیز" پادشاه عربستان لحظات اولیه بامداد امروز پنجشنبه دستور حمله به حوثی های یمن را صادر کرد و جنگنده های عربستانی چندین موضع را در عربستان بمباران کردند که طی آن بیش از 20 غیر نظامی کشته شدند.

چه قدر، اوضاع شبیه است به آنچه در روایات در مورد سال ظهور گفته شده

بر اساس متن کتاب "المعجم الموضوعی لأحادیث الإمام المهدی (کلیک کنید)" از شیخ علی الکورانی (همان نویسنده ی کتاب عصر ظهور)، برخی از مهم ترین حوادث سال ظهور، احتمالاً به ترتیب زیر خواهند بود.

در این متن، من علاوه بر مرتب کردن این رویدادها، بر اساس ترتیب زمانی، سعی کرده ام این روایات را بر سال 93 و 94، تطبیق کنم که تنها یک حدس است، از جهت این که نشان می دهد این دو سال، ظرفیت این حوادث را دارند.

در واقع، هدف من از این متن، این است که بگویم، سال 94 این قابلیت را دارد که سال ظهور باشد، بدون این که حتی در یکی از نشانه های ظهور، بدا حاصل شود. سال 94 این قابلیت را دارد که سال ظهور باشد، و همه ی نشانه های ظهور همانگونه که در روایات گفته شده، محقق شود.

البته ممکن هم هست که سال 94 سال ظهور نـــباشد، اما به هر حال، ترتیبی که من در اینجا ارائه کرده ام، از این جهت مفید است که به خواننده، نشان می دهد، در سال ظهور، هر سالی که باشد، چه اتفاقاتی به چه ترتیب، انتظار می رود که واقع شود.

یک بحث اساسی این است که برخلاف، جمله ی شاعرانه ی معروف که می گوید ”شاید این جمعه بیاید شاید“، ظهور در هر سال تنها در یک روز امکان وقوع دارد، و آن هم روز عاشوراست. و البته قبل از این عاشورای موعود از حدود 6 تا 7 ماه قبل باید حوادثی رخ دهد، مثلاً حوادث رجب، که شش ماه قبل از ظهور است. اگر در سال 93 و در رجب، این حوادث رخ نداده، پس قطعاً در عاشورای 93 هم ظهوری اتفاق نخواهد افتاد.

همچنین نشانه های دیگری هم هست که بر هر سالی تطبیق نمی کند. مثلاً در سال ظهور، باید عاشورا مطابق با شنبه باشد و 23 رمضان قبل از آن نیز مطابق با جمعه باشد. همچنین، گفته شده که ظهور در سال فرد است، یعنی سالی که آخر آن 1 یا 3 یا 5 یا 7 یا 9 باشد.

با این حساب، در آینده ی نزدیک به ما، تنها در سال های 1394، 1396، و 1402، امکان برقراریِ این تطابق وجود دارد (برای سال 1394 مراجعه کنید به تقویم استخراج شده ی موسسه ی ژئوفیزیک دانشگاه تهران از اینجا. برای سال های 1396 و 1402، مراجعه کنید به تقویم سایت time.ir. البته برای این که تطابق زمانی گفته شده در این دو سال اخیر برقرار باشد، باید یک روز جابجایی در تقویم، اتفاق افتد، که در تقویم قمری، نامعمول نیست. در برخی دیگر از سایت های مبدل تاریخ، برای سال 1396 فاصله بیش از یک روز هفته است که امکان تطابق را کاهش می دهد. فعلاً نمی دانم این مشکل چه طور قابل حل است! ولی برای سال 1394 همه ی تقویم ها، مشابه اند).

از نظر تطابق با سال فرد، عاشورای سال 1394 شمسی، مطابق است با 10 محرم 1437، و عاشورای سال 1396 مطابقت دارد با 10 محرم 1439 (با 1402 هم سازگار است).

از نظر سیاسی، در یک ساله ی منتهی به ظهور، حوادث زیر اتفاق خواهد افتاد:

1. مرگ حاکمی به نام عبدالله و جنگ قدرت بین جانشینان تا مرز فرو پاشی حکومت
2. ویرانیِ شام (سوریه) بر اساس درگیری های فراوان و در نهایت حاکم شدن گروهی متعصب مذهبی و ضد شیعه، جنگ آنان با ترک و روم، و سپس جنایاتشان در عراق
3. حاکم شدن گروهی که رهبران آن تفکر شیعه ی اثناعشری دارند بر یمن
4. حضور یک حکومت زمینه ساز برای امام زمان، در ایران و حضور یهود در فلسطین

جالب است که در مورد نشانه های زمانیِ گفته شده در بالا و همچنین چهار مورد ذکر شده از نظر سیاسی، همه چیز در سال 1394 و 1396 امکان جمع شدن دارد. یعنی سال 1394 (یا 1396) می تواند سال ظهور باشد، بدون این که حتی یکی از این حوادث نقض شود. همه ی این حوادث در سال 1394 و 1396 امکان وقوع دارند و این دو سال ظرفیت این حوادث را دارند. از این که 23 ماه رمضان مطابق با جمعه و 10 محرم، مطابق با شنبه است، تا اینکه محرم، مطابق با سال فرد قمری است، تا حوادث سیاسی ذکر شده، و حتی تا این که از ’باران عجیب‘ در جمادی الاخر و رجب، سخن رفته که مطابق با فروردین و اردیبهشت (برای سال 94) و اسفند و فروردین (برای سال 96) است و بارش باران در این زمان از سال، عجیب نیست.

مشخصاً سال 1396 تقریباً تمام ظرفیت های سیاسی و تقویمی سال 1394 را داراست و شاید حتی از جهاتی، برتری هم داشته باشد، از جمله این که شرایط سیاسی آماده‌تر خواهد شد، و با پیشگویی های معروف شاه نعمت الله ولی هم سازگارتر است که می گوید:

بندگان جناب حضرت او / سر به سر تاجدار می بینم

تا چهل سال ای برادر من / دور آن شهریار می بینم

دور او چون شود تمام به کار / پسرش یادگار می بینم

پادشاه و امام هفت اقلیم / شاه عالی تبار می بینم

بعد ازو خود ِ امام خواهد بود / که جهان را مدار می بینم

میم و حا میم و دال خواهد بود (نام حضرت مهدی) / نام آن نامدار می بینم

در تفسیر این ابیات، چهل سال را فاصله ی انقلاب امام خمینی تا ظهور دانسته اند. جالب آن که انقلاب، با تقویم قمری، در سال 1399 هجری، اتفاق افتاده و محرم سال 1396 شمسی، مطابقت دارد با شروع سال 1439 قمری، که دقیقاً همان چهل سال می شود (البته برخی از بزرگان، نظر مثبتی نسبت به اشعار شاه نعمت الله ولی ندارند). نکته ی جالب دیگر آنکه، عاشورای سال 61 هجری، در مهرماه بوده و عاشورای سال 1396 هم در مهرماه خواهد بود.

بحثی در علم کلام هست، با عنوان ’بداء‘. در این بحث گفته می شود، برخی چیزهایی که ظاهراً مقدر شده، اتفاق نمی افتد، زیرا در تقدیر پنهان خداوند، چیز دیگری مقدر بوده است. معمولاً هنگامی که از پیشگویی های مربوط به ظهور، سخن می رود، این بحث هم مطرح می شود که شاید در فلان حادثه، بداء واقع شود. اما باید دانست، که بداء یک استثنا است یعنی مثلاً 5 درصد احتمال وقوع دارد و 95 درصد، حوادث همان گونه که در روایات پیش گویی شده، روی خواهند داد. بنابراین باید فرض را بر 95 درصد گذاشت و بحث بداء را به صورت جانبی مطرح کرد. بعلاوه، بسیاری از حوادثی که گفته شده، مقدمات آن همین الان، واقع شده است. مثلاً بعد از 1400 سال و برای اولین بار در یمن جنبشی به وجود آمده که رهبران آن (و البته نه عامه ی پیروان آن) کاملاً تحت تأثیر اعتقادات اثناعشری هستند، یعنی جنبش حوثی ها (عامه ی پیروان این جنبش شیعه ی زیدی هستند). وقتی مقدمات خروج یمانی فراهم شده، و تنها خروج خود یمانی در رجب، شش ماه به ظهور باقی مانده، خیلی لازم نیست از بداء در این زمینه سخن گفته شود. همچنین است در مورد دیگر پیش گویی ها در مورد فضای سیاسیِ سال قبل از ظهور.

 در هر حال، آنچه در این متن آمده، با این فرض است که بدائی اتفاق نیفتد و همه چیز همان طور که در روایات ذکر شده، پیش آید، وگرنه اگر بنا را بر وقوع بداء بگذاریم، در هر روزی از سال و هر ساعتی از روز، امکان وقوع ظهور، هست. همچنین باید توجه داشت که ظهور، به طور ذاتی، وقتی اتفاق می افتد که مردم آمادگی داشته باشند. یعنی حتی همین الان هم اگر مردم آمادگی پیدا کنند، ظهور اتفاق می افتد، و نیاز به هیچ نشانه ای نیست. یعنی در هر نقطه ای از زمان، به طور بالقوه، امکان وقوع ظهور هست (شاید این جمعه بیاید، شاید!). این از ذات قضیه، اما واضح است که بالاخره ظهور، در یکی از نقاط زمانی به وقوع خواهد پیوست، و از بین این همه نقطه ی بالقوه، یکی بالفعل، نقطه ی ظهور خواهد بود. احادیثی که نشانه های ظهور را نقل می کنند به این نقطه ی بالفعل اشاره دارند. در مقابل روایاتی هم هستند که به نقاط بالقوه ی ظهور اشاره می کنند و این دو منافاتی با هم ندارند.

اسناد

مرگ ملک عبدالله

عن الإمام الصادق قال: من یضمن لی موت عبد الله أضمن له القائم، ثم قال: إذا مات عبد الله لم یجتمع الناس بعده على أحد ولم یتناهَ هذا الأمر دون صاحبکم إن شاء الله، ویذهب ملک السنین ویصیر ملک الشهور والأیام ! فقلت یطول ذلک؟ قال: کلا.

ترجمه: از امام صادق علیه السلام: هر کس برای من مرگ عبدالله را تضمین کند، من برای او ظهور قائم را تضمین می کنم ... هنگامی که عبدالله بمیرد، مردم پس از او بر هیچ کس (به عنوان جانشین) به توافق نخواهند رسید و این وضعیت تا ظهور ادامه خواهد یافت، و در این دوره، جای پادشاهی های سال ها را، پادشاهی های ماه ها و روزها خواهد گرفت. راوی می گوید، گفتم، آیا این وضع به طول می انجامد؟ فرمود: هرگز.

از این روایت همین قدر مشخص است که مرگ حاکمی به نام عبدالله چند ماه قبل از ظهور خواهد بود به طوری که برخی جانشینان او چند ماه حکومت خواهند کرد (ملک الشهور) و برخی چند روز (والأیام) و از مرگ او تا ظهور فاصله ی زیادی نخواهد بود (کلا). این که این اتفاق در زمستان باشد تنها یک احتمال است و وقوع آن در بهار هم با این روایت جور در می آید. مهم آن است که پس از مرگ او تا ظهور چند ماه فاصله باشد.

هر چند در این روایت گفته نشده که این عبدالله حاکم کجاست، اما این روایت با شرایط عربستان سعودی جور در می آید. در حال حاضر ملک عبدالله با بیش از 90 سال سن، بیمار و در شرف مردن است. ولی عهد او نیز بیمار است به طوری که برای ولی عهد هم ولی عهد، مشخص کرده اند. پادشاهان هفتاد سال گذشته ی سعودی همگی برادر بوده اند و در حال حاضر با توجه به پیریِ این نسل و لزوم انتقال قدرت به نسل بعدی (پسر عموها) جنگ قدرت در خاندان سعودی، بارز است. عربستان کاملاً زمینه ی وقوع این پیشگویی را دارد.

تکمیلی:

3 بهمن 1393: امروز مرگ ملک عبدالله اعلام شد، درست در وقتی که پیش بینی می شد . حالا باید منتظر حکومت های چندماهه و چندروزه بود. فعلاً سلمان بن عبدالعزیز (79 ساله) به پادشاهی انتخاب شده است. وی مدت هاست که به بیماریِ زوال عقل مبتلاست. پیش بینی می شود در ماه های آینده وی نیز بمیرد یا به دلیل ناتوانی در اداره ی امور، از قدرت برکنار شود. مشکل اصلی بر سر ولیعهد او، و آخرین برادر از فرزندان عبدالعزیز، یعنی مقرن است. مقرن در زمان عبدالله، به عنوان ولیعهد ولیعهد انتخاب شد و اکنون ولیعهد ملک سلمان است. اما مشکل این است که بسیاری با او موافق نبودند و اکنون سلمان به عنوان ملک، حق دارد او را عزل کند. در نسل دومی ها هم متعب بن عبدالله فرزند ملک عبدالله، برای جانشینی خیز برداشته است. دیگرانی هم هستند. فعلاً که محمد بن نایف را ولی عهدِ ولی عهد (مقرن) کرده اند. او اولین فرد از نسل دوم است که در صف پادشاهی قرار گرفته. آیا دیگر پسرعموها، و خود مقرن، او را خواهند پذیرفت؟ (برای جزئیات بیشتر، اینجا را بخوانید)

 یک سناریو (حدس من، فقط حدس) می تواند این باشد: مثلاً چند ماه دیگر، سلمان به دلیل ناتوانی در اداره ی امور، از قدرت خلع شود و مقرن به قدرت برسد. اما مـُقرِن را هیچ کس نمی خواهد نه برادران بزرگترش که هنوز سرپا هستند مانند طلال و احمد، و نه جناح سـُدَیری ها و شِمـِری ها، لذا همگی با هم توطئه کرده و پس از چند ماه برکنارش می کنند. مقرن در مدت حکومتش، محمد بن نایف را عزل کرده و متعب بن عبدالله را ولی عهد می کند تا جناح ضعیف تر را با خود همراه کند، اما این کار اوضاع را بدتر می کند. چند روز پس از خلع مقرن، جناح سدیری ها که قوی هم هستند، متعب بن عبدالله را نیز از قدرت پایین می کشند (شاید با کشتن)، و محمد بن نایف، به قدرت می رسد و او همانی است که مرگش در روز عرفه اعلام می شود.

البته این فقط یک حدس بود برای این که نشان دهیم چگونه ممکن است روایت فوق در چندماه آینده در خاندان آل سعود به وقوع بپیوندد.

اگر این ملک عبدالله، همان عبدالله مذکور در روایات باشد، پس با اطمینان زیادی می توان گفت، ظهور یا در سال 1394 است یا در سال 1396. اگر در سال 94 باشد که پیش بینی آینده همان است که در بالا گفته شد. اما اگر ظهور در سال 1396 باشد، کمترین چیزی که می توان گفت، آن است که هیچ یک از جانشینان ملک عبدالله، دوازده ماه تمام، حکومت نخواهند کرد. انشاءالله با دعای منتظران، اولین احتمال، مقدر شود.

از 1953 تاکنون، شش برادر بر عربستان حکومت کرده اند، که عبارتند از سعود، فیصل، خالد، فهد، عبدالله، و اکنون سلمان. اختلاف بر سر حکومت، در بین آل سعود تازگی ندارد. در 1964، فیصل که ولی عهد سعود بود، به خاطر اختلافات گسترده با وی، و به بهانه ی بیماریِ او، سعود را از قدرت عزل کرد و خود به تخت نشست. فیصل، خود، در 1975، به دست برادرزاده اش، ترور و کشته شد. 

زلزله‌ی بزرگ دمشق، ظهور سفیانی از درعا و کشته شدن بشار اسد

وقال ابن حماد:1/285: عن أرطاة قال: ... وخسف بقریة بدمشق وسقط طایفة من غربی مسجدها، رُفع بالشام ثلاث رایات: الأبقع والأصهب والسفیانی، ویحصر بدمشق رجل فیقتل ومن معه، ویخرج رجلان من بنی أبی سفیان فیکون الظفر للثانی، فإذا أقبلت مادة الأبقع من مصر ظهر السفیانی بجیشه علیهم فیقتل الترک والروم بقرقیسیا حتى تشبع سباع الأرض من لحومهم.

 و [پس از] فرورفتن روستایی در دمشق و فروریختن بخش غربی مسجد دمشق [بر اثر زلزله]، سه پرچم در شام، برافراشته می شود: ابقع، اصهب و سفیانی، و مردی در دمشق محاصره شده و خودش و همراهانش، کشته می شوند، و دو نفر از نسل ابوسفیان شورش می کنند و دومی، پیروز می شود. پس آنگاه که ابقع از مصر روی آورد، سفیانی و لشکرش بر آنان پیروز می شوند، سپس ترک و روم را در قرقیسیا (دیرالزور) می کشد چندان که جانوران درنده ی زمین از گوشت آنان سیر می شوند [یا توانند شد].

آتشی در مشرق

عن الإمام الصادق قال: إذا رأیتم علامة فی السماء ناراً عظیمة من قبل المشرق تطلع لیالی، فعندها فرج الناس وهی قدام القائم بقلیل.

 از امام صادق است که فرمود: آنگاه که نشانه ای در آسمان دیدید، آتشی بزرگ از سوی مشرق، که شب ها دیده می شود، پس آن هنگام، زمانِ فرج مردم است و آن اندکی قبل از قیام قائم است.

25 ذیحجة - قتل نفس زکیه، فرستاده ی امام در کنار کعبه

عن أمیر المؤمنین: ألا أخبرکم بآخر ملک بنی فلان؟ قلنا بلى أمیر المؤمنین. قال: قتل نفس حرام فی بلد حرام عن قوم من قریش، والذی فلق الحبة وبرأ النسمة ما لهم ملک بعده غیر خمسة عشر لیلة.

از امیرالمومنین: آیا شما را خبر بدهم از پایان حکومتِ بنی فلان؟ گفتیم آری یا امیرالمومنین. فرمود: کشتن جانی محترم در شهری محترم، از قریش. به خدایی که دانه را شکافت و انسان را آفرید، حکومت آنان، بعد از آن، بیش از پانزده شب، طول نخواهد کشید.

از این روایت بر می آید که با مرگ آخرین خلیفه، حکومت، هنوز به کلی از هم نپاشیده، بلکه تنها اختلاف بر سر جانشین باعث می شود، که حاکم جدید انتخاب نشود. همچنین از این روایت بر می آید که روز ظهور، روز سرنگونیِ نهایی حکومت آل سعود خواهد بود.

عن صالح مولى بنی العذراء قال: سمعت أبا عبد الله الصادق یقول: لیس بین قیام قائم آل محمد وبین قتل النفس الزکیة إلا خمس عشرة لیلة.

 شنیدم، ابو عبدالله الصادق، می گوید: بین قیام قائم آل محمد و قتل جان پاک، بیش از پانزده شب، فاصله نیست.

 
توجه شود که این نفس زکیه، غیر از آن نفس زکیه ای است که در عراق کشته می شود.

 گویا سخنرانی و قتل نفس زکیه هم در شب است، مانند سخنرانی اول خود امام

عن الإمام الباقر قال: یقول القائم لأصحابه: یا قوم إن أهل مکة لایریدوننی ولکنی مرسل إلیهم لأحتج علیهم بما ینبغی لمثلی أن یحتج علیهم. فیدعو رجلاً من أصحابه فیقول له: إمض إلى أهل مکة فقل: یاأهل مکة أنا رسول فلان إلیکم وهو یقول لکم: إنا أهل بیت الرحمة ومعدن الرسالة والخلافة، ونحن ذریة محمد وسلالة النبیین، وإنا قد ظلمنا واضطهدنا وقهرنا وابتُز منا حقنا منذ قبض نبینا إلى یومنا هذا، فنحن نستنصرکم فانصرونا! فإذا تکلم الفتى بهذا الکلام أتوا إلیه فذبحوه بین الرکن والمقام وهی النفس الزکیة. فإذا بلغ ذلک الإمام قال لأصحابه: أما أخبرتکم أن أهل مکة لایریدوننا! فلایدعونه حتى یخرج فیهبط من عقبة طوى فی ثلاث مئة وثلاثة عشر رجلاً عدة أهل بدر حتى یأتی المسجد الحرام فیصلی عند مقام إبراهیم أربع رکعات، ویسند ظهره إلى الحجر الأسود ثم یحمد الله ویثنی علیه ویذکر النبی ویصلی علیه ویتکلم بکلام لم یتکلم به أحد من الناس ...

  از امام باقر علیه السلام: قائم به یارانش می گوید: اهل مکه مرا نمی خواهند ولی من پیکی به سویشان می فرستم تا بر آنان حجت را تمام کند، آن گونه که شایسته ی من است. پس مردی از یارانش را فرامی خواند و به او می گوید: به نزد اهل مکه برو و بگو: ای اهل مکه من فرستاده ی فلانی ام به سوی شما و پیام او را می رسانم که می گوید: "ما اهل بیت رحمت و معدن رسالت و خلافتیم، و ما فرزندان محمد و نوادگان پیامبرانیم، و از روزی که پیامبرمان از دنیا رفت بر ما ستم شد و حقمان غصب شد تا همین امروز. ما از شما یاری می طلبیم، پس یاری مان کنید". هنگامی که آن جوان این سخنان را می گوید، بر او هجوم می برند و بین رکن و مقام، کنار کعبه، سرش می برند، این جوان همان جان پاک (نفس زکیه) است.

آبان - محرم 1437

در سال فرد

 عن أبی عبد الله قال: لا یخرج القائم إلا فی وتر من السنین، سنة إحدى أو ثلاث أو خمس أو سبع أو تسع.

 از امام صادق است که فرمود، قیام قائم نیست مگر در سال فرد، یک یا سه یا پنج یا هفت یا نه.

عاشورای سال 94 شمسی، مطابق است با دهم محرم 1437

شب جمعه، شب تاسوعا، جمع شدن 313 نفر در مکه به طی الارض، اصلاح امور در یک شب

عن علی قال: قال رسول الله’: المهدی منا أهل البیت یصلح الله له أمره فی لیلة

 از پیامبر خدا (ص): مهدی از ما اهل بیت است و خداوند امر او را در یک شب اصلاح می کند.

   وفی دلائل الإمامة/307: یجمعهم الله إلى مکة فی لیلة واحدة وهی لیلة الجمعة فیتوافون فی صبیحتها إلى المسجد الحرام ، لایتخلف منهم رجل واحد.

 خداوند آنان را در یک شب جمعه، در مکه جمع می کند پس صبح به سوی مسجدالحرام روانه می شوند.

اصلاح امور در یک شب. همان طور که در متن روایات مربوط به قتل نفس زکیه، اشاره شده، در آستانه ی ظهور، شرایط مکه، بر حسب ظاهر، اصلاً آماده نیست. خود امام می فرماید: اهل مکه مرا نمی خواهند، فرستاده ی امام، نفس زکیه هم که کشته می شود. اما در تنها یک شب، ورق بر می گردد و شرایط به نفع امام تغییر می کند. این است معنای اصلاح امور در یک شب، نه چنانکه برخی گمان کرده اند، که ظهور بدون هیچ مقدمه ای و ناگهانی اتفاق می افتد.

در روز جمعف، تاسوعا، خسف بیداء

 عن جابر الجعفی قال: قال لی أبو جعفر: ... ویبعث السفیانی بعثاً إلى المدینة فینفر المهدی منها إلى مکة، فیبلغ أمیر جیش السفیانی أن المهدی قد خرج من المدینة، فیبعث جیشاً على أثره فلا یدرکه، حتى یدخل مکة خائفاً یترقب على سنة موسى بن عمران، وینزل أمیر جیش السفیانی البیداء فینادی مناد من السماء یا بیداء أبیدی القوم، فیخسف بهم البیداء فلا یفلت منهم إلا ثلاثة ... والقائم یومئذ بمکة، قد أسند ظهره إلى البیت الحرام مستجیراً به ینادی: یا أیها الناس إنا نستنصر الله ومن أجابنا من الناس فإنا أهل بیت نبیکم ونحن أولى الناس بالله وبمحمد ... الخ.

 از ابوجعفر (امام باقر علیه السلام) است که فرمود: ... و سفیانی لشکری به سوی مدینه می فرستد، پس مهدی از مدینه به قصد مکه بیرون می رود. به امیر لشکر سفیانی خبر می رسد که مهدی از مدینه خارج شده است. پس لشکری به دنبال او می فرستد که به او نمی رسند و مهدی وارد مکه می شود، ترسان و پاینده ی پیرامونش، مانند موسی بن عمران، و امیر لشکر سفیانی در بیداء [(خروجی مدینه به سوی مکه، امروزه داخل شهر مدینه است)] فرود می آید، در آن هنگام، ندا دهنده ای از آسمان ندا می دهد که ای بیداء، این قوم را نابود کن. پس زمین آنان را در خود فرو می برد و جز سه نفر باقی نمی مانند .... و قائم در آن روز در مکه است، به دیوار خانه ی کعبه تکیه کرده، گویی که به آن پناه آورده است، و فریاد می زند: ای مردم، ما از خدا یاری می جوییم و از هر که از مردم که ما را پاسخ دهد. ما اهل بیت پیامبرتان هستیم و ما نزدیکترین مردم به خدا و رسولیم و ....

در روز تاسوعا، سپاه عثمان سفیانی در خروجیِ مدینه، در زمین فرو می رود و این از معجزات است.

این که خسف بیدا در روز تاسوعاست از اینجا فهمیده می شود که در روایت آمده که "والقائم یومئذ بمکة ... ینادی" یعنی در همان روز، سخنرانی اول در مکه انجام می شود و ما می دانیم که سخنرانی اول، در شب عاشوراست بعد از نماز عشا.

سخنرانی - در شامگاه جمعه، شب عاشورا - در کنار کعبه

 ابن حماد: 1/345، عن أبی جعفر قال: ... ثم یظهر المهدی بمکة عند العشاء ...

 از امام باقر:  ... مهدی، هنگام عشا، در مکه ظهور می کند ...

عن الإمام الباقر قال: یقول القائم لأصحابه: ... وهی النفس الزکیة. فإذا بلغ ذلک الإمام قال لأصحابه: أما أخبرتکم أن أهل مکة لایریدوننا! فلایدعونه حتى یخرج فیهبط من عقبة طوى فی ثلاث مئة وثلاثة عشر رجلاً عدة أهل بدر حتى یأتی المسجد الحرام فیصلی عند مقام إبراهیم أربع رکعات، ویسند ظهره إلى الحجر الأسود ثم یحمد الله ویثنی علیه ویذکر النبی ویصلی علیه ویتکلم بکلام لم یتکلم به أحد من الناس ...

از امام باقر: [پس از ذکر قتل نفس زکیه در کنار کعبه که در بالا ترجمه شد] پس هنگامی که خبر قتل او به امام می رسد، به یارانش می گوید، نگفتم، اهل مکه ما را نمی خواهند؟ اما یارانش او را رها نمی کنند تا هنگام قیام که از گردنه ی طــُـوا [(نزدیک مکه)] پایین می آید در میان سیصد و سیزده مرد، به تعداد سپاه بدر، و به مسجد الحرام وارد می شود و نزد مقام ابراهیم، چهار رکعت نماز می خواند [(نماز عشا)] و سپس به حجر الاسود تکیه می کند و رو به مردم، پس از حمد خدا و یاد پیامبر، و درود فرستادن بر او، سخنانی می گوید، که هیچ یک از مردم، چنان سخنانی هرگز نگفته است ....

گویا امام در فاصله ی قتل نفس زکیه و روز تاسوعا که پانزده روز است، سفری هم به مدینه خواهد داشت، و درست در روز تاسوعا بر می گردد.
 

بیعت - در روز عاشورا، روز شنبه، دوم آبان 1394 - در کنار کعبه

  قال أبو جعفر: یخرج القائم یوم السبت یوم عاشوراء الیوم الذی قتل فیه الحسین.

ترجمه: ابوجعفر (امام باقر علیه السلام): قائم در روز شنبه، روز عاشورا، قیام می کند، همان روزی که حسین (علیه السلام) کشته شد.

عن أبی جعفر قال: کأنی بالقائم یوم عاشوراء یوم السبت قائماً بین الرکن والمقام، بین یدیه جبرئیل ینادی: البیعة لله، فیملؤها عدلاً کما ملئت ظلماً وجوراً.

عمر، با تضمين عاص بن وائل، اسلام را پذيرفت:

برخي ادعا مي‌كنند كه قبل از اسلام آوردن عمر، كسي جرأت نمي‌كرد در خانه كعبه علني نماز بخواند و مسلمانان مخفيانه به عبادت مي‌پرداختند، با اسلام آ‌وردن عمر مسلمانان شجاع شدند و ...

اين مسأله با روايتي كه در صحيح‌ترين كتاب اهل سنت بعد از قرآن نقل شده است،‌ كاملا در تعارض است ؛ بلكه به شدت از مسلمان شدن مي‌ترسيد و از ترس اين كه توسط مشركان كشته نشود، در خانه خود مخفي شده بود؛ اما با تضميني كه عاص بن وائل به او داد، علنا اسلام را پذيرفت . محمد بن اسماعيل بخاري در صحيح خود مي‌نويسد:

حدثنا يحيى بن سُلَيْمَانَ قال حدثني بن وَهْبٍ قال حدثني عُمَرُ بن مُحَمَّدٍ قال فَأَخْبَرَنِي جَدِّي زَيْدُ بن عبد اللَّهِ بن عُمَرَ عن أبيه قال بَيْنَمَا هو في الدَّارِ خَائِفًا إِذْ جَاءَهُ الْعَاصِ بن وَائِلٍ السَّهْمِيُّ أبو عَمْرٍو عليه حُلَّةُ حِبَرَةٍ وَقَمِيصٌ مَكْفُوفٌ بِحَرِيرٍ وهو من بَنِي سَهْمٍ وَهُمْ حُلَفَاؤُنَا في الْجَاهِلِيَّةِ فقال له ما بَالُكَ قال زَعَمَ قَوْمُكَ أَنَّهُمْ سيقتلونني إن أَسْلَمْتُ قال لَا سَبِيلَ إِلَيْكَ بَعْدَ أَنْ قَالَهَا أَمِنْتُ فَخَرَجَ الْعَاصِ فَلَقِيَ الناس قد سأل بِهِمْ الْوَادِي فقال أَيْنَ تُرِيدُونَ فَقَالُوا نُرِيدُ هذا بن الْخَطَّابِ الذي صبأ قال لَا سَبِيلَ إليه فَكَرَّ الناس .

عبد اللّه بن عمر مى‏گويد: عمر ، در حالى كه ترسيده بود، در خانه مانده بود كه عاص بن وائل آمد و به او گفت: تو را چه مى‏شود؟ گفت: قوم تو مى‏گويند كه اگر اسلام بياورم مرا مى‏كشند. گفت: بعد از آنكه من تو را امان دادم كسى با تو كارى ندارد. عاص خارج شد مردم را ديد كه به سوئى مى‏روند گفت: كجا مى‏رويد؟ گفتند: اين پسر خطاب را كه اسلام آورده مى‏جوئيم گفت: كارى به او نداشته باشيد؛ پس مردم بازگشتند.

البخاري الجعفي، ابوعبدالله محمد بن إسماعيل (متوفاى256هـ)، صحيح البخاري، ج 3   ص 1403، ح3651، بَاب إِسْلَامُ عُمَرَ بن الْخَطَّابِ رضي الله عنه ، تحقيق د. مصطفي ديب البغا، ناشر: دار ابن كثير، اليمامة - بيروت، الطبعة: الثالثة، 1407 - 1987.

عاص بن وائل، همان كسي است كه رسول خدا صلي الله عليه وآله را مسخره مي‌كرد كه خداوند در باره او اين آيه را نازل كرد:

إِنَّا كَفَيْناكَ الْمُسْتَهْزِئينَ. الحجر/95.

ما شرّ استهزاكنندگان را از تو دفع خواهيم كرد.

او همان كسي است كه رسول خدا صلي الله عليه وآله را «ابتر» ناميد و خداوند در جواب او كوثر را به پيامبرش مرحمت فرمود و خود او را «ابتر» لقب داد:

إِنَّا أَعْطَيْنَاكَ الْكَوْثَر. فَصَلّ‏ِ لِرَبِّكَ وَ انحَْرْ. إِنَّ شَانِئَكَ هُوَ الْأَبْتر.

آيا اگر واقعا، عمر آن قدر شجاع و دلاور بود كه اسلام آوردن او ضربه بزرگي به مشركان به شمار مي‌رفت و اسلام با ايمان آوردن او عزيز مي‌شد، چرا عاص بن وائل كه از سرسخت‌ترين دشمنان اسلام بود به او امان داد و مردم را از كشتن او منصرف كرد؟

يا اين مطالبي كه اهل سنت در باره اسلام آوردن عمر نقل مي‌كنند افسانه است، يا عاص بن وائل از اين كار هدفي داشته و عمر را به خاطر مسائل ديگر به اسلام آوردن تشويق كرده است.

پیروان راستین حضرت رسولااه...یکی ازحوادثی که منتظرش بودیم 

رقم خورد خدا کندکه این مرگ همان مرگی باشد که که روایات می گوید

مرگی که شروع ازهم پاشیدن عامل نفاق واختلاف ودشمنی دربین

مسلمانان می تواند باشد.....دعا کنیم خداوند تبارک وتعالی این مرگ

راهمان مرگ مورد انتظار صالحان قراردهد........

هرگز یهود و نصاری از تو راضی نخواهند شد مگر آنکه پیروی از آیین آنها کنی. بگو: راهی که خدا بنماید به یقین راه حق تنها همان است؛ و البته اگر از میل و خواهش آنها پیروی کنی بعد از آنکه طریق حق را دریافتی، دیگر از سوی خدا یار و یاوری نخواهی داشت....سوره بقره     

مسئولان محترم جمهوری اسلامی ایران،هموطنان مسلمان،خداوند متعال پیرامون چگونگی تصور امریکا واسرائیل وهمچنین اتحادیه اروپا نسبت به مااینگونه مارا اگاه ساخته است حواسمان باشد که مبادا راهنمایی ولیمان،افریدگارمان،ودلسوزمان رافراموش کنیم وگرفتارشیطان نشویم.......